Topraktan Numune Alma

Topraktan Numune Alma

Test sonuçları en uygun ürün üretimi için ek besin maddelerini temin etme ihtiyacını tahmin etmek üzere standart cevap verileri ile karşılaştırılır. Geleneksel olarak, topraktan numune alma en iyi tek uygulama oranının belirlenebileceği şekilde bir tarlanın ortalama besin maddesi ihtiyaçlarının temsili tahminini oluşturmak olmuştur.

Laboratuvar analizi için fiilen bir çay kaşığından az toprak kullanılmaktadır. Bu küçük miktar hakkında bir tavsiyede bulunulacak olan tüm alanı temsil etmelidir. Örneğin, geleneksel bir numune alma planında, bir çay kaşığı veya daha az toprak 40 akra kadar alanı temsil eder (yani, en üstteki 7 inç içinde 80 milyon libreden çok toprak). Sahaya özgü bir yönetim için kullanıldığı gibi daha yoğun numune almada numune tarlanın 1 ila 2 ½ akr alanını ve o çay kaşığı 1 akrlık sürme diliminde 2 ila 5 milyon libre toprağı temsil etmektedir. (“1 akrlık sürme dilimi” profilin en üstteki 7 inçini temsil eden yaklaşık 2 milyon libre toprak olup çoğu toprak testi kalibrasyonunun temelidir.)

Sahaya özgü yönetimin bir çok çiftlikte uygulanması ile, tarla boyunca besin maddesi ihtiyaçlarında değişkenliği karakterize etme ihtiyacı giderek büyümüştür. Ürün besin maddelerinin değişken oranlı uygulaması için kılavuz olarak hizmet etmesi için her numune tarla içerisindeki besin maddesi ihtiyaçlarını en iyi şekilde karakterize etmek üzere 2 ½ akr veya daha azını temsil etmelidir. Tarladaki değişkenliğin düşük olduğu yerlerde daha geniş numune alanları kabul edilebilirken değişkenliğin yüksek olduğu yerlerde tarlayı yeterli şekilde temsil etmek için daha çok numuneye ihtiyaç vardır.

Numune Alma Prosedürleri

Neden topraktan numune almakta olduğunuzu düşünün. Hedef toprağın yetiştirilecek ürünün (veya ürünlerin) ihtiyaçlarını karşılamak için lazım olan besin maddelerini yeterli miktarda sağlama kapasitesini tahmin etmektir. Toprak testinin topraktaki besin maddelerinin miktarını ölçmedikleri açık olarak anlaşılmalıdır. Test sonuçları sadece laboratuvar analizini bir ürün cevap verisi kümesine ilişkilendiren bir kalibrasyon eğrisi ile bağlantılı olarak kullanılabilir. Cevap (kalibrasyon) verileri olmadan, laboratuvar sonuçları anlamsızdır. Numuneler hedefi en iyi karşılayacak şekilde toplanmalıdır. Numune alma modeli tarladaki değişkenliği en iyi şekilde karakterize edecek şekilde düzenlenmelidir.

Derinlik

Numune almadan önce nasıl bir numune alma derinliğinin tavsiye edildiğini görmek için bunu analizi yapacak olan laboratuvara danışın. Numune alma derinliği bitkinin köklerinin ineceği bölgeyi temsil etmek üzere belirlenmeli, ancak aynı zamanda toprak testlerini yorumlamak için kullanılacak kalibrasyon veri kümesinin oluşturulmasında kullanılan numune alma derinliği ile de tutarlı olmalıdır. Çoğu toprak testi kalibrasyonu en yaygını 6 2/3 inç olmak üzere 6 ila 8 inç derinliği esas almaktadır. Sondayı zemine itmenin zor olduğu kurak yıllarda, doğru derinliği elde etmeme tehlikesi vardır. Çok sığdan numune alma çoğu kez alışılmadık şekilde yüksek toprak test sonuçlarına yol açacaktır, çünkü besin maddeleri yüzey yakınında yoğunlaşma eğilimi göstermektedir. Sığdan numune alma böylece toprağın fiili besin maddesi durumunu yüksek tahmin edecek ve ihtiyaç duyulan gübre oranlarının düşük tahminine yol açacaktır. Bu sorun azaltılmış toprak işleme sistemlerinde daha da büyüktür.

Topraktan numune alma derinliğinin yeknesaklılığı toprak testlerinin en kritik bölümlerinden biridir, hatta en yaygın hata kaynaklarından biridir. Soldaki şekil soruna vurgu yapan aşırı bir örneği göstermektedir. Bu numune sonuçları Herman Warsaw’ın 1985 yılında akr başına 370 varil mısır verimi sağlamış olan yüksek verimli tarlasında 4”, 6”, 8” ve 10” numune alma derinliklerine ait P ve K toprak testi sonuçlarındaki farkları temsil etmektedir. Rakamların çok dramatik olmamasına rağmen, benzer bir değişkenlik herhangi bir tarlada sıradan ve besin maddelerinin katmanlaşmasının yaygın olduğu azaltılmış işleme yapılan ve hiç işlenmeyen tarlalarda daha da belirgindir.

Model

Değişken oranlı besin maddesi uygulaması planlansın ya da planlanmasın, topraktan organize bir modelle numune alınması iyi bir yönetim uygulaması olup tüm tarlanınyeterli şekilde temsilini sağlamaya yardımcı olur. Çoğu tarım uzmanı her numunenin yaklaşık 2 ½ akr (bir hektar) veya daha azını temsil ettiği bir modelle numune almayı tavsiye etmektedir. Özellikle 25” veya daha fazla yıllık yağış alan alanlarda ve sulama yapılan tarlalarda akr başına en az bir numune tercih edilmektedir.

Şeritler Halinde Gübre Kullanılmış Yerlerde Numune Alma

Şeritler halinde gübre uygulaması temsil edici numune alımı sürecini karmaşık hale getirmektedir. Şeritler arasında, şeritler arasındaki (fit cinsinden) mesafenin sekiz katına eşit sayıda numune alnması tavsiye edilmektedir. Örneğin, şeritler 30 inç (2 ½ fit) ise, şeritten toplanacak her numune için şeritler arasında 20 numune (8 x 2 ½ = 20) toplanmalıdır.

Topraktan Numune Alma Talimatları

Önemli: Anlamlı yorum yapılabilen kesin toprak analizi doğru şekilde alınmış numunelere gerek duyar. Bütün yönergeleri dikkatle ve doğru şekilde takip edin. Numune alma tekniği sonuçlardaki hatalar için en büyük ihtimaldir. Laboratuvardaki analitik çalışma alanı temsil etmeyen bir numunenin kesinliğini arttırmayacaktır.

1. Doğru Ekipmanı Seçin

Numuneleri krom kaplamalı veya paslanmaz çelik numune alma boruları veya delgiler kullanarak toplayın. Galvaniz, bronz veya pirinç aletlerden kaçının. Temiz plastik kovalar kullanın. Numuneleri kirletecekleri için galvaniz veya lastik kova kullanmayın.

2. Numuneler Ne Zaman Alınmalıdır

Numune yılın herhangi bir döneminde alınabilir. Bununla birlikte, bir tarladan yılın yaklaşık aynı zamanında numune almak en iyisidir. Gübre, kireç veya kükürt uygulamalarından sonra numune almak için en az 30 gün bekleyin.

3. Numune Alanı

Numuneler işlem yaptığınız alanı temsil etmelidir. Çoğu zaman, büyük tarlaları “benzer” alanlara bölmek için toprak rengine göre numune almak kabul edilebilir bir metottur. Kılavuz olarak ilçe ASCS hava fotoğrafları kullanılabilir. Eğim, drenaj, geçmişteki işleme, vb.’de farklılık gösteren alanlardan ayrı numune alınmalıdır. Benzer olmayan toprak türleri arasından numune almak tavsiye edilmez. Son olarak numune alanı özel kireç veya gübre uygulamaları için yeterli büyüklüğe sahip olmalıdır.

Numune almadan önce herhangi bir yüzey molozunu kaldırmayı hiçbir zaman unutmayın.

Aşağıdaki yerlerden numune almayın:

  • Bozuk veya kullanılmayan karıklar
  • Eski veya yeni çit sıraları
  • Eski yol yatakları, veya kireçtaşı çakıllı yolların yakını
  • Teras kanalları
  • Rüzgar kıranlar veya kar çiti sıraları
  • Dönüş sıraları
  • Dökme alanları
  • Susuz N içeren gübre şeritleri
  • Alışılmamış veya anormal noktalar

4. Numune Derinliği

Numune alma derinliği tutarlı kalmalıdır çünkü bir çok toprak katmanlıdır ve derinlikteki değişiklik analitik sonuçlarda hatalara neden olacaktır. Topraktaki katmanlaşmayı test etmek için, toprak profilinde ayrı ayrı 0” – 2”, 2” – 4”, 4” – 6”, ve 6” – 8” arasından numune alın. Numune başına tavsiye edilen sayıda karot almayı unutmayın. Numuneler arasında analitik veri farkı ne kadar çoksa, katmanlaşma derecesi de o kadar çoktur.

5. Numune Başına Karot ve Akr Sayıları

Çeşitli çalışmalar doğru numune almak için toprağın doğasına ve numune alınan alanın büyüklüğüne bağlı olarak numune başına en az 10 karot, ve bazen 15 veya daha fazla karot gerektiğini göstermiştir. Daha küçük bir sayı farklı numune alma yıllarında elde edilen sonuçlarda değişkenlik getirebilir. Tek bir numune içerecek akr sayısı için bir kural yoktur. Bu yerel duruma bağlı olmalıdır. Bununla birlikte, Illinois Üniversitesi uzun süredir tek bir numunenin en fazla 5 akrı temsil etmesi gerektiğini tavsiye etmektedir.

6. Numuneleri Sevkiyata Hazırlama

Rastgele alınan karot numunelerini plastik bir kovada iyice karıştırın ve karışımdan iyice karışmış bir miktar numuneyi ( 1/2 – 1 pint) alın. Laboratuvarın numune torbasına “ağzına” kadar doldurun. Nitrojen analizi için alınan bütün numuneler derhal havada kurutulmalı, hafta başında sevk edilmeli veya donmuş olarak sevk edilmelidir.

Numune torbaya konulduğunda, torbanın ağzını içerdeki havayı çıkarmak için aşağıya doğru katlayın, kapatmak üzere kıvırın ve uçlarını katlayın. Numune ID adını ve müşteri adını torba üzerinde talep edilen yere yazın (uygulanabildiği takdirde, kafes alt numune kimliğini ekleyin). Gereken bütün geri kalan bilgileri doldurun.

Numune Alma Modeli Seçenekleri

Numune alma modeli bilinen değişkenlik kaynakları (başlıca toprak tipi değişiklikleri, eski ürün yetiştirme modelleri, vb.) hesaba katılıp tarlayı en iyi temsil edecek şekildeseçilmelidir. Tüm tarlanın temsil edildiğinden emin olmak için bir ızgara modeli genellikle en iyi yoldur, ancak geçmiş besin maddesi uygulamaları, ürün yetiştirme etkileri ve diğer tekdüze modellerden gelişen model ihtimalleri üzerine, numune alma noktalarını düz bir hat üzerinde düzenlemekten kaçınan bir numune alma planı kullanmak tavsiye edilir.

Klasik numune alma için, genel yaklaşım tarlayı yaklaşık 2 ½ – 5 akr alana sahip hücrelere bölmek ve numuneyi oluşturmak için her hücre içerisinde bir zigzag desenine göre beş karot toplamaktır. Bu alandan numune alma metodu tarladan oldukça eksiksiz numune alınmasını ve tüm tarlaya uygulanacak tek bir tekdüze oran ihtiyacı için iyi bir tahmin sağlamaktadır.

Tarlayı sahaya özgü yönetim ve değişken oranlı uygulama için daha iyi karakterize etmek üzere tarla boyunca değişkenliği ölçmek için nokta numuneler kullanılabilir. Tarlayı 2 ½ akr boyutunda ızgaralara bölerek ve her hücre için bir numune toplayarak, ızgara çizgileri tarlanın bir besin maddesi haritasını oluşturmak için kullanılabilen iyi bir mekansal temsilini sağlamaya yardımcı olur. Yine beş karot toplanmalıdır ancak bunlar numunenin orta noktası itibarı ile  10 fit bir yarıçap içinde bulunmalıdır. Bu o nokta için besin maddesi bilgilerini ve tarladaki bütün noktalar için verilerin toplanması besin maddesi değişkenlik haritalarının temelini sağlar. Numune noktalarını esas alarak tarla boyunca besin maddesi seviyelerini tahmin etmek için bir çok farklı enterpolasyon planı kullanılır. Ne kadar çok nokta olursa, harita o kadar kesin olur, ancak numune yoğunluğunun pratik ve ekonomik bir sınırı vardır.

Toprağın işlenmesi, ürün artığı, gübre uygulaması nedeniyle tarladaki modellerin  ve ürünün üretilmesi ile ilişkili diğer modellerin neden olduğu numune alma sapmalarını önlemek için, şaşırtmalı bir model uygulanabilir. Bu model sapmalarını önlemeye yardımcı olur, hatta tüm tarlayı temsil etmek için organize bir numune alma planı sağlar. Bu model sıraları sayarak, bir ölçme tekerleği kullanarak, veya  bir küresel konumlandırma uydusu (GPS) kullanarak düzenlenebilir. Izgaralı numune almanın faydalarını, hatta rastgele numune almanın faydalarını sağlayarak, tarladaki herhangi bir modelin etkilerini önlemek için katmanlı sistematik hizalanmamış numune alma modeli kullanılabilir.

Geo-referanslama kayıtları. GPS numune noktalarının kesin konumlandırılmasını sağlamakta, böylece besin maddesi seviyelerinin doğru geo-referanslı haritaları coğrafi bilgi sistemleri (GIS) ile yapılabimekte ve verim haritaları, toprak etüdü, ve uzaktan algılamalı görüntüleme gibi diğer veri kümelerine iliştirilebilmektedir. GPS mevcut olmasa bile, numune noktaları referans verilmelidir.

Yan Veri Katmanları

Özel verim değişkenliği kaynaklarına ait bilgiler  numune alma modeline yol göstermek üzere kullanılabilir. Bilinen yaş noktaları, sığır besi yerlerinin daha önce bulunduğu alanları, vb.temsil etmek için ek numuneler alınabilir. Toprak etüdü haritaları,  verim haritaları, topoğrafik haritalar, hava fotoğrafları ve yönetim geçmişleri en iyi numune alma modelini belirlemede yardımcı olabilen yan veri katmanı örnekleridir. Bu veri katmanları bir GIS veri tabanında bulunduğu takdirde, tarla hakkındaki tavsiyeleri geliştirmeye yardımcı olmak üzere kullanılabilirler.

Toprak etüdü haritaları kötü drenaj, dik yamaçlar ve erozyon gibi başlıca sınırlayıcı faktörleri belirlemede yararlıdır. Toprak etüdü verileri topraktaki organik malzeme, toprak dokusu ve tarla boyunca ve zaman içinde toprağın suyundaki değişiklikleri  etkileyen diğer değişimleri tespit etmek için kullanılabilir. Bunlar besin maddesi uygulamalarına, pestisit oranlarına ve diğer üretim girdilerine yol göstermek için önemli bilgilerdir.

Toprak Tipine göre Numune Alma

Bazı tarım uzmanları tarla içerisindeki toprak tiplerindeki değişimi yansıtmak için numune alma modelleri düzenlemeyi tercih etmektedirler. Bu plan tarla için Natural Resources Conservation Service’den (NRCS) elde edilebilen iyi bir toprak etüdü haritası gerektirmektedir. Birçok ilçe için geliştirilmiş dijital toprak etütleri GIS veri tabanına eklenerek toprak tipleri ile ilişkili bütün verileri yönetim araç  paketinin bir parçası olarak kullanıma sunmuştur.

Yoğun, sahaya özgü yönetimin planlandığı yerlerde tarla için hazırlanmış özel bir Sipariş 1 Toprak Etüdü bulunması yardımcı olabilir. Yerel NRCS ofisi böyle bir etüdü hazırlayabilecek bir toprak bilimcinin tespit edilmesine yardımcı olabilmelidir. (Özellikle sahaya özgü yönetim sistemleri için tasarlanmış Sipariş 1 Toprak Etüdüne ait şartnameler Illinois Eyaleti NRCS ofis personeli tarafından oluşturulmuştur.)

Izgaralı numune almada olduğu gibi, alanda numune alma (toprak tipi sınırı boyunca rastgele noktalarda alınan ve numune için birbirine karıştırılan bir çok karot) veya noktada numune alma (her toprak tipinin sınırları içerisinde özel numune noktalarına bir kaç fit mesafede toplanan bir çok karot) arasında seçim yapma ihtiyacı duyacaksınız.

Noktada numune alma uygulandığı takdirde, noktalara geo-referans yapılabilir, böylece diğer veri kümelerine  veya gelecekte topraktan numune almaya ilişkilendirilebilirler.

Numune sayısı tarla içerisinde bilinen değişkenliği esas almalıdır. Numune başına karot sayısı da bu bazda seçilebilir. Numune başına genel olarak en az beş ve tercihen sekiz karot toplanmalıdır. Her numuneye ait karotlar analiz için laboratuvara gönderilmeden önce iyice karıştırılmalıdır.

Toprak Etüdü

Toprak etütleri besin maddesi yönetim planlaması için önemli bir araçtır. Bunlar toprak testi sonuçlarını yorumlamak ve eklenen besin maddelerine cevabı öngörmek için yararlı bilgiler sağlamaktadır. Topraktaki besin maddesi seviyelerindeki ve verimlilikteki doğal değişkenliğin çoğu toprak etüdünde belgelenen karakteristikler nedeniyledir. Besin maddesi yönetimi için bir numune alma planının tasarlanmasına başlamak için mükemmel bir yerdir.

Bu numune alma planında, numune noktaları toprak tipleri arasındaki geçişte numune almaktan kaçınmak için özen göstererek farklı toprak tipi sınırları arasında kalacak şekilde düzenlenmektedir. Kaynak: IPNI

Natural Resources Conservation Service (NRCS) için Illinois eyaleti toprak bilimcisi Bob McLeese’den alınan bu şemalar numune almaya katı bir ızgara yaklaşımını takip etmede yaygın bir sorunu göstermektedir. Topoğrafik harita üzerindeki çöküntü alanı toprak etüdü haritasında Peotone-330 olarak görünmektedir. Numune alma noktalarını tesis etmek için düz bir ızgara kullanıldığı takdirde, noktaların hiçbiri Peotone alanında kalmamakta ve bu alan tümüyle gözden kaçırılmaktadır. Aslında, bu tarladaki 64 numune noktasının yüzde 40’a kadar olanı toprak tipleri arasındaki sınırlar üzerinde kalmaktadır.

Numune almada “çaprazlama” yapmak için bir toprak etüdü haritası veya topoğrafik harita kullanarak ve numune noktalarının verili bir toprak tipinin iyice  içerisinde olmasını garanti ederek, toprak testi değerleri yorumlanırken toprak tipinin ve topoğrafyanın etkisi daha iyi dikkate alınabilmektedir. Toprak testinde toprak tipinin izafi önemi bir çok faktörün etkisine yol açarken bu, mümkün olduğunda, bu “Peotone” sorununu önlemede yardımcı olmaktadır.

İster toprak tipine ister ızgaraya göre numune alınsın, kullanılacak numune alma modelinin tasarlanmasında toprak etüdüne başvurulmalıdır.

Akıllı Numune Alma veya Çapraz Numune Alma

Topoğrafya, önceki yönetim modelleri, eski hayvan besi yerleri veya çit sıraları gibi bilinen değişkenlik kaynaklarını hesaba katmada yardımcı olmak üzere, numune alma modellerini ayarlamak sağduyu ve iyi yönetimdir. Bu özellikler toprak test seviyelerini etkileyebilir ve numune alma noktalarını belirlemede göz önüne alınmalıdır. Izgaralı bir numune planı kullanılmış olsa bile, bilinen doğal değişkenlik kaynakları için ayarlanmalıdır. Bazı durumlarda, bu özgül özelliklerden kaçınma ihtiyacını duyarsınız. Başka durumlarda, bunları yeterince temsil etmek için numune toplamak önemli olabilir.

Kombinasyonlar

Bu farklı numune alma modellerinin bir çok kombinasyonu kullanılabilir. Örneğin, toprak tipleri içerisinde ızgaralı numune alma her iki sistemin bazı faydalarını sunan popüler bir varyasyondur. Tarlayı en iyi temsil edecek modeli seçin. Hedefin tarla içerisindeki değişkenliği en iyi şekilde temsil etmek olduğunu unutmayın. Bunu en iyi yapacak modeli tasarlayın. Değişken oranlı uygulama planlanmamış olsa bile, geo-referanslı toprak test kaydı değerli bir yönetim kaynağı olabilir. Bu ayrıca değişken oranlı sistemlerin gelecekteki uygulamasına hazırlanmaya da yardımcı olur.

Ne Zaman?

Uygun olan ve laboratuvardan sonuçları almak ve besin maddesi uygulamaları için yorumları ve tavsiyeleri zamanında yapmak için yeterli bir süre seçin. Numune alma süresi esnektir, ancak bir yılın sonuçlarını bir sonraki ile karşılaştırmayı düşünürseniz numuneyi her yıl aynı zamanda almak önemlidir. Bir kaç yararlı ilke:

  • Numune alma tarihini kaydettiğinizden emin olun. Bazı tavsiyeler yılın farklı zamanlarında alınan numuneler için ayarlama faktörlerine gerek duyabilir.
  • Islanmanın ve kurumanın tuzların hareketine neden olduğu ve pH’ı etkilediği özellikle kumlu topraklarda yaz ortasından kaçının.
  • Çok yıllık yem ürünlerinin ekileceği asitli topraklarda numuneyi tohum atmadan veya kireçlemeden önce alın.
  • Ağır dokulu topraklarda kışın geç döneminde numune almadan kaçının. Donma ve çözülme potasyumu serbest bırakma ve alışılmamış ölçüde yüksek toprak testi okumaları verme eğilimindedir.
  • İlkbaharda gübre uygulamaları için Ekim – Aralık ve sonbaharda gübre uygulamaları için Mart – Nisan aylarında numune alımı yapın. Bu dönemler en düşük test değişkenliği eğilimine sahiptir.

Farklı Toprak İşleme Sistemleri Kapsamında Numune Alma

Farklı toprak işleme sistemleri besin maddelerinin karıştırılması için farklı miktarlar ve farklı derinlikler sağlamaktadır. Çoğu zaman, besin maddeleri toprak profilinde katmanlaşmaktadır. Bu besin maddelerinin, özellikle nem koşulları büyüme sezonu sırasındaki herhangi bir zamanda  kök faaliyetini sınırladığı takdirde, bitki tarafından kullanımını etkileyebilir. Örneğin, besin maddeleri kök bölgesinin en üstteki 3 ila 4 inçlik kısmında birikir ve toprak yaz ortasında kurursa, bitki besin maddelerinin konum olarak kullanılamaması nedeniyle yetersiz beslenebilir. Yani, fiilen ikmal yapılmıştır, ancak nem eksikliği nedeniyle köklere erişememektedir.

Sabanla Sürme

En az iki veya üç yılda bir sabanla sürme yapılan yerlerde, besin maddeleri ve pH sürülen katman içinde tekdüze şekilde dağılır. P, K ve kireç tavsiyeleri için, numuneler sürme derinliğinde, genel olarak yaklaşık 8 inç – alınmalıdır. Son yıla ait gübre şeridinden numune toplamaktan kaçınmaya çalışın.

Malçlı Toprak İşleme

Çizel, disk ve tarla kültivatör sistemleri içeren malçlı toprak işleme sistemlerinde bazı besin maddesi ve pH katmanlaşması beklenebilir. Eski sıralardan ve gübre şeritlerinden kaçınmaya özen göstererek yaklaşık 8 inç kadar derinliklerden numune alma tavsiye edilir. Malçlı toprak işleme aynı zamanda nemin korunmasını yardımcı olduğu için, bu katmanlaşmanın bir sorun yaratması gerekmeyebilir ve değişen pH’e sahip küçük bölgelerde besin maddelerinin konsantrasyonuna yol açarak besin alma etkinliğini arttırabilir.

Toprağı Sürmeme

Sürekli olarak toprağı sürmeme uygulamasının yapıldığı yerlerde, belirgin pH ve besin maddesi  katmanlaşmaları gözlenmektedir. Rutin P ve K analizi numuneleri yaklaşık 8 inç kadar derinlikten alınmalı ve gene ürün sıralarından ve gübre şeritlerinden kaçınmaya çalışılmalıdır. Birçok durumda sürülmemiş toprağın altında katmanlaşmanın bir sorun yarattığı kanıtlanmamıştır. Bununla birlikte, kuraklık yükü altında, uzun zaman sürülmemiş tarlalar eski sürme katmanının alt kısmında besin maddesi bakımından yetersiz kalabilir. 4 ila 8 inç derinliğin özellikle K için izlenmesi yardımcı olabilir. Derin bir şeride K yerleştirilmesi bu havayla ilgili sorunun üstesinden gelinmesi için etkili bir vasıta olabilir. Kireç görece hareketsiz olduğu için, kirecin yüzeye uygulandığı sürekli olarak sürülmeyen tarlalar  için 4 inçlik bir numune derinliği tavsiye edilmelidir. Bu aynı zamanda uygulanan kirecin aynı pH değerine sahip ve klasik olarak işlenen tarla için tavsiye edilenin yarısı kadar olması gerektiği anlamına gelmektedir.

Yoğun Numune Alma Vasıtasıyla Gözden Kaçan Fırsatların Tespit Edilmesi

Daha yoğun numune alma yüksek vasıflı tarlalarda gözden kaçan gübre ve ürün kar fırsatlarını tespit etmeye yardımcı olabilir. Ortalama 358 lb/akr toprak testi K seviyesine sahip bir orta Illinois tarlası düşünün. Illinois Üniversitesi Tarımbilim El Kitabına göre, bu toprak testi sadece bakım gübresi uygulamasına ihtiyaç gösterecek aralıktadır. 200 bu/akr mısır ve 60 bu/akr soya fasulyesi verim hedefi baz alınarak, bakım tavsiyesi iki yıllık rotasyon için 134 lb/akr K2O olacaktır.

1 akrlık bir ızgarada numune alma ortalamayı oluşturan toprak testi seviyesinin mekansal değişkenliğini ortaya çıkarmaktadır. Tarla ortalaması yerine 1 akrlık hücreler bazında belirlenen “yığma artı bakım” gübre tavsiyesi kullanılarak, 47 akr K yığma uygulaması ihtiyacı göstermekte, 30 akr sadece bakıma ihtiyaç göstermekte ve sadece 13 akrda K uygulaması gerekmemektedir. Bu tarla ortalaması yaklaşımının (bu durumda, sadece bakım) hiç ihtiyacı olmayan 13 akra gübre koyacağı ve 47 akrda ihtiyaç duyulan  besin maddesi “yığma” fırsatını gözden kaçıracağı anlamına gelecektir.

Bu tarla uzun zamandır gübre kullanımının toprak testi ortalama K seviyelerinin yeterli aralıkta olmasına yol açtığı Orta batının doğusunun çoğunu temsil etmektedir, ancak tarla içerisindeki belirgin alanlarda hala en uygun verimliliğe ulaşmak veya bunu korumak için yığma uygulamaları yapma ihtiyacı bulunmaktadır. Detaylı ızgaralı numune alma yapılmadan bu alanların temsil ettiği toplam gübre pazarı potansiyelini belirlemenin herhangi bir yolu bulunmamaktadır. Çoğu tarla için, bu tekdüze bir ızgara veya bilinen değişkenlik kaynaklarını hesaba katan tadil edilmiş bir ızgara üzerinden her 1 – 2 ½ akr da bir numune almak demektir.

Bu saklı gübre pazarı potansiyelini tespit etmek ve aynı zamanda çiftçi için saklı kar potansiyelini açığa çıkarmak için sahaya özgü yönetimin nasıl kullanılabildiğine dair sadece bir örnektir.

 

Kaynak:IPNI

Etiketler: Organik Sıvı Gübre, sıvı gübre, organik gübre, seleda gübre, dap, azotlu gübre, gübre fiyatları, gübre önerileri, katı gübre, gübreler, gübre çeşitleri, gübreleme programları, Şelatlı, Şelatlı gübre, azotlu gübre
Şubat 15, 2019
Listeye dön
Çerez Kullanımı